امروز میخواستم وبلاگ را به روز کنم و از صبح به مطلب جدیدی که در مورد خونریزیهای بشار اسد و دارودسته اش در سوریه بود فکر می کردم اما در موقع نوشتن دیدم اگه این مطلبم تو وبلاگ بذارم وبلاگ تبدیل به جنایت نامه بشار اسد می شود به همین دلیل از خیرش گذاشتم و خواستم یه مطلب جدید با موضوع دیگر بذارم که هر قدر سعی کردم نتونستم مطلبی  مهم تر از این جانی سوری بیابم

در مورد انتخابات مجلس هم در شهر ما مشگین شهر همه ی کاندیداتورها کسانی هستن که از قبل امتحانشو پس دادن پس نمیشه رو اونها حساب باز کرد یا آدمو سر ذوق بیارن تا یک مطلب جدید بنویسه امیدوارم به زودی با یک مطلب جدید و خوب وبلاگ را به روز کنم البته اگر...

بعد چند روز سکوت مصلحتی سلام از همه عزیزانی که در این مدت مرا از یاد نبرده وبا کامنتهای خود مرا شرمنده کرده اند از همه آنها بسیار متشکرم و دست تک تکشان را میبوسم. اما در این مدت اتفاقات بسیاری چه در ایران و چه در کشورهای دیگر بخصوص کشورهای عربی افتاده است در ایران از نامه اوباما به آیت الله خامنه ای و نیز ترور ناجوانمردانه یکی از متخصصان دانش هسته ای و در بعد خارجی نیز ریشه دار شدن تظاهرات مردمی در سوریه از یک طرف و مذاکرات هسته ای با اتحادیه عرب از سوی دیگر مهمترین اتفاقات بودند البته به نظر من

اما آنچه در این میان بازی کثیف کشورهای قدرتمند دنیا با مردم کشورهای جهان سوم به خوبی در قضیه سوریه نمایان شد و به همگام  نشان داد ادعای این کشورها در مورد حقوق بشر و دموکراسی تنها یک شعار تو خالی است که هرجا برای اینها منافعی داشته باشد از این کلمات بازی ابزاری می کنند تا به هدف کثیفشان برسند در لیبی معمر قذافی دیکتاتور لیبی به  جرم نقض حقوق بشر از قدرت ساقط کردند و به طرز فجیعی کشتند البته قذافی حقش بود اما در سوریه در حالیکه بیشتر از تعداد قربانیان لیبی در این کشور به دست نیروهای امنیتی کشته شده اند تنها به چند بیانیه بسنده کرده اند و وتو چین و روسیه را بهانه قرار داده اند اما روشن است که در رفتن بشار منافعی برای این کشورها نخواهد داشت برخلاف لیبی که با رفتن قذافی نفت لیبی را که از نظر کیفیت بهترین نفت دنیاست صاحب شده اند ژس بشار هر چقدر دستور کشتار مردم را بدهد مطمئن است خطری حکومتش را تهدید نحواهد کرد در این مورد مطلب برای نوشتن بسیار زیاد است اما افکار مشوش من اجازه نمی دهد که همه قضایا را باز گو کنم اک تنها به این بسنده می کنم که صاحبان قدرت در کشورهای دنیا برای حفظ حکومت خود به جای تکیه دادن به بیگانگان و تروریست های خارجی بهتر است فقط به مردم خود تکیه کنند و برای رفاه و راحتی مردم هر کاری که از دستشان بر می آید انجام دهند که این مهمترین اصل در کشورداری است... 

بشار در حال دعا کردن و دستان خون آلودش به طرف خدا دراز کرده تا این حکومت دیکتاتوریش چند صباحی بیشتر عمر داشته باشد اما غافل از این نکته بسیار مهم که دیگر وی را مردم سوریه نمی خواهند و تحت هر شرایطی از دمش خواهند گرفت و از کشورشان بیرون خواهند انداخت و یا به خاطر اینهمه جنایت به دار مجازات خواهند آویخت

بشار به همراه کاسه لیسانش دعا می خواند اما درست در همین روز بعد از نماز عید فطر دستور  تیراندازی به سمت تظاهرات مردم را داد و 7 نفر از مردم به قتل رسیدند و نیروهای امنیتش برای ایجاد رعب و وحشت در سوریه چنان بلایی به اجساد مخافان کشته شده در زندانهای امنیتی می آورند که حتی خانواده های آنان نیز به سختی اجساد عزیزانشان را شناسایی می کنند این همه جنایت فقط به خاطر حفظ قدرت بشار است.

بشار بعد از نماز عید فطر دعا می خواند اما طبق آمار سازمان ملل متحد تا کنون بیشتر از 2500 نفر از مردم سوریه قربانی خشونت های نیرو های امنیتی شده اند که به دستور بشار مردم را  با خونسردی هر چه تمامتر می کشند  ولی او باید بداند این دعاها دیگر برای حفظ حکومت او دیگر کافی نیست و او نیز مجبور است مثل سرهنگ لیبی فرار کند و مانند موش در سوراخی قایم شود

بشار دستانش به سوی خدا دراز کرده است و دعا می خواند ولی  نه تنها مردم سوریه بلکه جامعه جهانی نیز بر علیه حکومت دیکتاتوریش با هم متحد شده اند و به غیر دو کشور دیکتاتور پرور یعنی روسیه و چین بقیه کشورها خواهان رفتن بشار هستند حتی کشورهای منطقه نیز (به غیر از ایران ) با طرح ترکیه موافقت کرده اند و خواهان کنارگیری از قدرت توسط بشار شده اند و تهدید کرده اند که ارتشهای منطقه در شمال سوریه برای مردم سوریه یک منطقه امن به وجود خواهند آورد و این یعنی فتح شمال سوریه و حمله به دمشق از آنجا

بشار دعا می کند ولی خود بهتر از همه می داند وضعیت حکومت دیکتاتوریش خیلی بد است البته بد تر از بد و می داند بیشتر از چند روز در قدرت نخواهد ماند و این پافشاری برای حفظ قدرت دستان خود را مانند آدم غرق شده  به حباب امی اندازد که شاید حباب ناجی وی باشد ولی غافل از اینکه حباب به راحتی از بین می رود

بشار اسد به همراه پاچه خواران حکومت دیکتاتوریش بعد از نماز عید فطر با پر رویی دست به درگاه الهی دراز کرده اند اما بعد از چند روز جشن ساقط شدن یک حکومت دیکتاتوری دیگر را جشن خواهیم گرفت انشاالله

 نکته: به همراه این مطلب قصد داشتم عکس بشار اسد را بعد از نماز عید فطر را هم پست کنم که مشغول دعا بود ولی هر چه سعی کردم از ارسال عکس عاجز ماندم  و علت آن را نیز نفهیمیدم چون اولین بار بود با این مشکل روبرو می شدم به همین جهت اگر مطلب کمی گنگ است صمیمانه عذرخواهی می کنم و دست یکایک شما را می بوسم

بالاخره مردم مبارز و بسیار مصمم  لیبی موفق شدند دیکتاتور را فراری بدند و به دیکتاتورهایی که به جای تکیه بر مردم خود به اسلحه و  اوباش داخلی و از سوی دیگر به دو دولت اوباش و باج خور خارجی که چیزی از ارازل و اوباش کم ندارند یعنی روسیه و چین  تکیه می کنند درسی بزرگ و تاریخی دادند

سرهنگ رفت درست است که هنوز هم از دستهایش خونهای آزادیخواهان  می چکید ولی مساله  در این نکته بسیار مهم و شعف آور است که دیوانه ترین دیکتاتور منطقه که در بی رحمی شهره عام و خاص بود به صورت خیلی ننگینی فرار کرد و عینه موش در سوراخی قایم شده است و پسرانه خونریزش را هم به امان خدا ول کرده است الان سیف الاسلام پسر قذافی که در خونریزی چیزی از پدر کم نداشت و قرار بود بعد از پدر به قدرت تکیه زند در دستان مردم لیبی گرفتار شده است در تماس با تلویزیون بی.بی.سی از پدر اعلام برایت نمود و گفت که کاره ای نبوده است در صورتیکه همه میدانند دورغ می گوید بله این است درس بزرگ به دیکتاتورهای منطقه که تنها خود را دیکتاتور  نمیدانند و در سخنرانیهایشان همه اعتراضات به حق مردم را توطئه خارجی میدانند و حکومت خود را حکومت الهی و مردمی و حامی محرومین معرفی میکنند در روز حسابرسی همه از او اعلام برائت می کنند حتی چاپلوس ترین حامیانشان هم از او اعلام برایت می کنند(به این بخش لطفاَ دقت کنید منظورم تمام دیکتاتورهای خاورمیانه است) 

 قذافی را الان روس و چینیها هم ول کرده اند و پشت نوکرشان را خالی کرده اند چنانچه مسئول خاورمیانه وزارت امور خارجه روسیه می گوید"  روسیه هیچگاه به معمر قذافی و افراد مسؤول قتل مردم بیگناه لیبی پناهندگی نخواهد داد" لطفاَ مطلب فوق را که مربوط به مقام روسیه است یکبار دیگر بخوانید تا بفهمید که دیکتاتورها جایی در دنیای جدید ندارند حتی در خانه اربابانشان.

حال دیکتاتورهای منطقه باید بدانند که این قیامها با قیامهای دیگر خیلی فرق دارد و  تا الان که

بن علی از تونس

حسنی مبارک از مصر

قذافی از لیبی

فرار کرده اند و (خلع از قدرت برای اینها همان فرار از کشور است)

و در لیست نوبت هم آقای بشار اسد دیکتاتور و قاتل مردم سوریه و اون احمق یمنی که الان در آغوش شاهان سعودی خوابیده است امروز یا فردا جشن سقوط آنها را هم خواهیم گرفت و در آینده بسیار نزدیک خدا می داند نوبت چه کسانی خواهد بود و این مساله اهمیت بسیاری برای مردم منطقه دارد

چند سال پیش که تلویزیون با آب و تاب بسیار تصاویر سربازان آمریکایی را نشان می داد که در پایتخت سومالی توسط مردم روی زمین کشیده می شدند غوغایی به پا بود که نگو و نپرس تلویزیون ایران هم برای اینکه منفور بودن آمریکاییها را در پیش مردم جهان نشان دهد با آب و تاب بسیار آن صحنه های مشمئز کننده را نشان می داد در آن زمان برای اولین بار اسم موگادیشو را شنیدم که پایتخت کشور سومالی بود و این اتفاقات هم در موگادیشو افتاده بود

الان هم رسانه های خبری دنیا دوباره روی سومالی زوم کرده اند و ایندفعه از غوغا و هلهله و کشیدن  جنازه های سربازان آمریکایی خبری نیست  خبر از قحطی و خشکسالی و گرسنگی است که عینه خوره به جان مردم بدبخت و مظلوم سومالی افتاده است

براستی الان مردم سومالی تاوان چه چیزی را پس می دهند آیا تاوان انتقام امپریالیسم آمریکا را پس میدهند ؟ خیر در صورتی که دید ما به مسایل بر اساس تئوری توهم توطئه باشد باید چنین فکر کنیم اما به نظر من مردم مظلوم سومالی الان تاوان ندانم کاریهای مزدوران القاعده را میدهند که در آن کشور اسم الشباب را برای خود انتخاب کرده اند این گروه چنان بلایی بر سر مردم و دین آورده است که از یک طرف مردم از گرسنگی می میرند و هر روز مادران داغدار با دست خود فرزندانشان در قبرهای بی نام و نشان دفن می کنند و از سوی دیگر این مردم را از دین و مذهب گریزان کرده اند چون مردم بلاکشیده سومالی با گوشت و پوست این بلایا را کشیده اند و می دانند وقتی دین و قدرت در دستان تندروهای اسلامی بیافتد چه بلایی بر سر مردم آن سرزمین می آورند خلاصه الان مردم سومالی فرزندانشان در قبرهای بی نام و نشان دفن می کنند یعنی قحطی چنان بلایی بر سر این مردم آورده است که دیگر کسی حال و حوصله این را ندارد که نام و نشان عزیزانشان را  بر روی قبورشان حک کنند چون می دانند که فردا یا پس فردا خودشان نیز در اینجا و یا جای دیگر دفن خواهند شد و دیگر برای یادبود به قبر عزیزانشان بر نخواهند گشت نمی دانم دقت کرده اید یا نه به این قبور بی نام و نشان  یا نه؟

خلاصه الان تنها مشکل بزرگ جهان اسلام سومالی است  و وظیفه هر بچه مسلمانی است به این مردم دردمند کمک کنند  به غیر از نگاه دینی از نگاه انسانی نیز که من اعتقاد بیشتری به این دیدگاه دارم وظیفه هر انسانی است که به این مردم به هر نحو ممکن کمک کند چگونه ما می توانیم راحت سر بر بالین بگذاریم در حالیکه می دانیم در یک نقطه از این کره خاکی مردمانی هستند که در حسرت یک قرص نان به سر می برند و به خاطر این قرص نان عزیزانشان جلوی چشمانشان تلف می شوند

امیدوارم این مردم به زودی از دست این قحطی و خشکسالی نجات پیدا کنند و از این مهمتر از دست مزدوران الشباب نیز که بانی و عامل اصلی این بلایا آنها هستند نجات یابند.

                     ساوالان تک هاوالاندیم

قله کوه ساوالان معروف به سلطان ساوالان زیباترین کوه جهان با این دریاچه دل انگیزش است عروس کوههای عالم.

 به نظر من هرکس در ایران زندگی میکند لااقل یک بار باید این قله زیبا را ببیند کسانی که این قله را فتح کرده اند بهتر می دانند که من چه میگویم برای رفتن به ساوالان اول باید به مشگین شهر تشریف بیاورید (که زادگاه من است) و بعد از این شهر به راحتی میتوانید به قله بروید و در برگشت از کوه  می توانید از آبگرم شابیل و قوتورسویی نیز استفاده کنید این بهترین پیشنهاد برای کسانی است که می خواهند از تابستان امسال بهترین استفاده را بکنند و همچنین خواهشاَخرید از مشگین شهر یادتون نره

بی شک ما همه به راحتی فرق بین طنز  با مسخره کردن دیگران و لودگی را به راحتی می شناسیم چنانچه مهران مدیری را همه مردم ایران به عنوان یک بازیگر و کارگردان چیره دست حوزه طنز می شناسند و تاکنون من از کسی نشنیده ام که به آقای مدیری لقب دلقک و یا لوده داده باشد و یا در این حوزه می توان از اکبر عبدی و یا علیرضا خمسه نیز نام برد که در پیش مردم از احترام و محبوبیت ویژه ای برخوردارند. هدف از نوشتن این چند سطر نه نقد سینمای کمدی است و نه بررسی حوزه طنز در ایران است آنچه باعث شده که این چند خط را بنویسم برنامه ای به نا م خنده بازار است که در ماه رمضان روزانه از صدا و سیما پخش می شود که با دلقک بازی سخیف و لودگی و سبک بازی سعی در خنداندن بینندگان  به هر نحو ممکن را دارند از ادا اطوار درآوردن تا مسخره کردن این و آن مثلاَ فکر پیش خود فکر می کنند که یک برنامه طنز ساخته اند اما آنچه در این میان موجب ناراحتی من شد چند روز پیش یکی از بازیگران این سریال سبک ادای نحوه حرف زدن علی دایی را در آورد و به خیال خود هنرنمایی می کرد همه ما میدانیم آقای دایی دچار لکنت زبان می باشند و این مشکل از بدو تولد با ایشان بوده است پس مسخره کردن این عیب مادرزادی و خدا دادی  هم از نگاه دینی و هم از نگاه انسانی خلاصه از هر دیدگاهی به قضیه نگاه کنیم  زشت و غیر قابل گذشت است پس کارگردان این سریال سخیف نمی تواند بهانه بیاورد که مثلاَ دایی تحمل طنز را ندارد مشخص است که هدف این برنامه کوچک کردن و مسخره کردن نحوه صحبت کردن دایی است . خلاصه آخر عاقبت کنار گذاشتن هنرمندان حقیقی از صدا و سیما و ممنوع الچهره کردن آنها به بهانه های واهی همین می شود که در تلویزیون ملی جلوی چشم چندین میلیون نفر یک عده هرزه با مسخره کردن این و آن به خیال خود برنامه سازی میکنند و بابت این سبک بازیهای سخیف پول بیت المال را نیز به یغما می برند صدا سیما نیز بهتر است یک دوره برای این کارگردانان و بازیگران ناشی خو بگذارد تا لااقل فرق بین لودگی و طنز را بدانند تا پیش از این موجب تکدر خاطر مفاخر ملی ایران را فراهم نیاورند. و بدانند که جای لودگی و هرزه بازی جای دیگریست...

تیم فوتبال تراکتورسازی به قدری سیاستهای ضد ترک را در این کشور نمایان کرد که به سختی و با صرف چندین ملیون دلار تبلیغات هم نمی شد به بعضی از ترکها ثابت نمود که در ایران سیاست ضد ترک هم در میان برخی از دولتمردان و هم در بین اکثریت قریب به اتفاق قوم فارس در ایران جریان است. از اظهارات عادل فردوسی پور گرفته تا مطالب روزنامه های ورزشی و سیاسی ایران همه و همه گویای این مطلب بسیار مهم است که اینها چشم دیدن تیمی را ندارند که در لیگ برتر ملت ترک را نمایندگی کند. در فصل گذشته نیز برای اولین بار در تاریخ فوتبال جهان داور بعد از اعلام پنالتی به سود تراکتور سازی در هنگام ضربه نظر خود را عوض کردو مانع از ضربه پنالتی بازیکنان تراکتور سازی در مقابل صبا ی قم شد و بدین طریق از آسیایی شدن تیم ما جلوگیری کرد هدف از یادآوری این مطلب این است که این موضوع نیز میرساند که در اثر فشار عوامل شئونیست فارس در بیرون از زمین فوتبال باعث تغییر در رای داور گردید

به همین خاطر است که در این برهه زمانی تراکتور نه تنها یک تیم تبریزی نیست(که روی تبریزی بودن تراکتور تاکید ویژه می کنند) بلکه یک تیم آذربایجانی است که اکثریت قریب به اتفاق ملت آذربایجان طرافدار این تیم هستند و به همین خاطر تبدیل به پرطرفدارترین تیم ایران شده است

پایان این مطلب روی سخن من به شئونیست های فارس است : درست است که اکثر تریبونها و رسانه ها در این کشور دست شماست و شما هرچه می خواهید انجام می دهید و به راحتی حق را ناحق و ناحق را حق می کنید ولی ما نیز از این به بعد تراکتور را داریم و به وسیله این تیم فریاد مظلومیت یک ملت  نه تنها در استادیوم تبریز بلکه در کلیه استادیومها به گوش همه به وسیله طرفداران چندین میلیونی تراکتور سازی می رسانیم  و از این به بعد در هر استادیومی طرفداران تراکتور از طرفداران تیم های میزبان بیشتر خواهد بود واین موضوع خاری در چشمان شئونیستهای فارس خواهد بود

بعد از چند ماه سرگردانی و علافی بالاخره تصمیم گرفتم دو روزه دیگه همسرم رااز خونه پدرش به خونه خودم ببرم  و زندگی با عشق و یا بدون عشق خود را با هم شروع کنیم ولی در این چند روزه که سرم به کارهای عروسی گرمه به یک واقعیت تلخ در زندگی خودم پی بردم نمی دانم تنها من و هسرم با این واقعیت روبرو شده ام و یا برای همه این واقعیت تلخ اتفاق افتاده است و آن حس تنهایی است  به همین دلیل تصمیم گرفتیم از مراسمات مرسوم برای عروسی تنها یکی را برگزار کنیم...... حتی مادرامون هم دیگر به کارهای ما حساس نیستند حس عجیب حیوون بودن به من دست داده چون حیوونا وقتی میخوان بچه هاشونو از خود جدا کنند  دست به خشونت وحشتناکی می زنند تا بچه دیگر از روی نفرت یا ترس به پیش مادرش برنگرده حس می کنم با ما هم این برخورد ولی به نوعی دیگر می شود باید روی پایه خودمون واسیم و از هیچ کس انتظار کمک نداشته باشیم و این برای من مسخره به نظر می آید یعنی من از این به بعد روی مادر خودم نباید حساب کنم ؟ ولی  در این میان تنها حس زیبایی که دارم  حس دوست داشتن همسرم است درسته با این همه مادرم (پدرم که فوت کرده)را نیز دوست دارم ولی دوست داشتن همسرم با عشق است واقعاَ دوستش دارم چون میدانم از این به بعد در شادیها و غصه ها با من شریک  است تنها او یار و غمخوار من خواهد بود بنابراین باز هم میگویم با تمام وجود و با عشقی  پاک و سرشار از دوست داشتن دوستش دارم....

قرار بود بعد از ماه رمضان با همسرم بریم ماه عسل و بعد از آن زندگی مشترک خود را شروع کنیم اما به علت چشم هم چشمیهای رایج در بین خانواده ها و از یک حرف ساده کوهی از مشکلات برایم درست کردند و به همین دلایل دیگر تصمیم گرفتم تا ماه رمضان کار یکسره کنیم و به جای فکر کردن به طلاق و یا واکنش نشان دادن به عملکرد غیر منطقی بعضیها بهتر است هر چه زودتر زندگی مشترکمون را با همسرم آغاز کنم .

به خداوندی خدا بلایی در این مدت چه خانواده ی خودم و چه خانواده همسرم به سرم آوردند که مغزم به کلی هنگ کرده و عنقریب در حال سکته کردن هستم برخلاف نظر رایج که می گویند بهترین و شیرین ترین دوران نامزدی است من نظری کاملاً متضاد با این دارم و معتقدیم بدترین دوران نامزدی است و به دوستان نزدیکم اصلاً پیشنهاد  نمی دهم که مدتی نامزد بمانند خلاصه آنقدر وضع روحیم خراب بود که خواستم با نوشتن این موضوع کمی سبک تر شوم  تا بتوانم با خیال راحت به کارهای مهمم برسم از یک طرف کارهای مغازه مونده و از طرف دیگر کندوهای زنبور عسلم به حال خود رها شده اند اینها کلاً به واسطه درگیری من با مسائل پیش افتاده ای است که برای من به مشکل لاینحل تبدیل کرده اند